Sunday, December 24, 2006

Τι θα δείτε τα Χριστούγεννα; Κάτι καλό;

Όταν ήμουν παιδί, συνήθιζα να βλέπω τα Χριστούγεννα ταινίες ανάλαφρες και χιλιοπαιγμένες. Εντούτοις, ποτέ δεν τις βαρέθηκα, γιατί αποτελούσαν ευχάριστο background καθώς μασουλούσα μελομακάρονα, κουραμπιέδες ή τέλειωνα τα ταψιά καταϊφι και μπακλαβά που είχε κάνει η μαμά μου (και φιλοδοξούσε να μας φτάσει μέχρι την Πρωτοχρονιά, πράγμα αδύνατο.)

Θυμάμαι ότι την έβγαζα με το αγαπημένο μου Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Μαγική Ντουλάπα—μόνο που τότε κυκλοφορούσε η πρώιμη animation εκδοχή, πριν τις ένδοξες εποχές της Tilda Swindon. Τιμούσαμε οικογενειακώς και τα Μόνος στο Σπίτι, που μου φαινόταν τότε ακόμη αστεία...

Εσείς, για να μην κολλήσετε με τις φορμουλαϊκές επιλογές της T.V.αυτές τις γιορτές, τρέξτε στο βιντεοκλάμπ της γειτονιάς σας, όσο προλαβαίνετε! Εκείνες τις ημέρες, όταν θα σας κατακλύζουν τα show, θα έχετε τουλάχιστον ένα αξιοπρεπές backup.

Και να τι θα ήταν καλό να προμηθευτείτε, για οικογενειακό κλίμα πάντα:
1. Ο Tim Burton κατέχει σαφώς την πρώτη θέση, ως συμβιβαστική επιλογή για παιδιά και μεγάλους—αν το παιδί σας δεν είναι πολύ ευαισθητούλι στο gothic περιβάλλον. Αρχίζουμε με The Nightmare before Christmas(1993), Τσάρλι και εργοστάσιο Σοκολάτας(2005), Νεκρή Νύφη(2005), Σκαθαροζούμη(1988)
2. Frank Capra will do wonders στη χριστουγεννιάτικη παρέα σας. It’s a Wonderful Life (1946) για πολλά χαρτομάντιλα και φυσικά happy end. Για έναν δύσμοιρο θνητό που θέλει να αυτοκτονήσει, γιατί το γιορτινό κλίμα ουδεμία αίσθηση του κάνει, αλλά ένας άγγελος μπαίνει στη μέση.

3. Κυρίως για παιδιά, αλλά και μεγάλους ως κατεξοχήν νοσταλγική επιλογή, είναι ένα μάτσο από τα Walt Disney Classics: Τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας(1961) είναι καλή επιλογή, όπως και ο Dumbo(1941), το ελεφαντάκι με τα μεγάλα αυτιά, ο Pinocchio(1940) και γιατί όχι και η Fantasia (1940). Για λόγους προσωπικής προτίμησης προσθέτω και το The Great Mouse Detective(1986). Αρχαία, αλλά, είπαμε, κλασικά.
4. Όσοι τρελαίνονται για μπαλετάκι, φυσικά δε θα κάνουν Χριστούγεννα δίχως τον Καρυοθραύστη/The Nutcracker. Καλή παραγωγή σε animation θεωρείται αυτή του 1993 με τη φωνή του Culkin. Εξίσου το motion picture με κανονικούς χορευτές(1986)
5. Όσους δεν τους κάνει τίποτα από τα παραπάνω, ας διαλέξουν Ο Αη-Βασίλης είναι Λέρα(2003)—SOS, κρατήστε τα παιδιά μακριά—,How the Grinch stole Christmas(2000), The Polar Express(2004), εορταστικό αλλά κάπως spooky στην όψη, η γνωστή αμερικανιά Miracle on 34th street(1947), Jingle all the way(1996) αν θέλετε να δείτε το Schwarzenegger μπαμπά και, ντάξει, αν δε σας συγκινεί ακόμη τίποτα, σίγουρα θα βρείτε προσοντούχες νεαρές με λίγα ρούχα και σκουφάκια Αϊ Βασίλη σε κάποιο ειδικό section του βιντεοκλάμπ.

Wednesday, December 20, 2006

Τα Moomintroll της Tove Jansson

Στις σκανδιναβικές χώρες δεν υπάρχει ούτε ένας που να μη γνωρίζει την οικογένεια των Moomintroll που έρχεται από τη Φιλανδία. Τα Moomintroll είναι χαριτωμένα όντα που μοιάζουν με λευκούς ιπποπόταμους, ζουν στη Moominland και ζουν διάφορες moominπεριπέτειες. Μικροί και μεγάλοι είναι φαν των Moomin, όπως πλέον συμβαίνει με όλους σχεδόν τους φανταστικούς κόσμους και όντα. Δημιουργήθηκαν από την Tove Jansson και αργότερα ανέλαβε το σχεδιασμό τους ο αδερφός της Lars Jansson. Το ’45 εκδίδεται το πρώτο βιβλίο της σειράς που γίνεται τόσο δημοφιλής, ώστε το ’54 η αγγλική εφημερίδα The Evening News τυπώνει το πρώτο comic strip με Moomin για ενήλικες. Από τότε τα βιβλία της Jansson έχουν εκδοθεί σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας ( Οι εκδόσεις Μετόπη εξέδωσαν τρία βιβλία της σειράς τη δεκαετία του ’80). Οι χαρακτήρες έχουν εμπνεύσει πάμπολλες εκδοχές κινουμένων σχεδίων και σχετικά προϊόντα.

Ο θάνατος του Lars Jansson το 2000 και της Tove Jansson το 2001 έφερε τα Moomintroll των παιδικών μας χρόνων ξανά στην επικαιρότητα. Τελευταία ακόμη και η F-Secure έβγαλε Internet Security 2006 Moomin Edition!

Περισσότερα για τα Moomintroll σε προσεχές post.

Thursday, December 07, 2006

Καζαμπλάνκα

Τα black and white παραμύθια αποχωρισμού και απραγματοποίητης αγάπης φαίνεται ότι συγκινούν ακόμη τον έγχρωμο και πετυχημένο κόσμο μας. Η υγρή ματιά της Ingrid Bergman και η ήρεμη θλίψη του Bogart εμπνέουν ακόμη στίχους και μουσικές, κάτι πενήντα χρόνια μετά. Αισθήματα που προκαλεί η θέαση της ταινίας ξεπετάγονται κάνοντας το στιχουργό να αναφωνήσει:


Η Ίνγκριντ φεύγει
Πόσο το μισώ το αεροπλάνο
Πάντα κάτι εύρισκα να κάνω
Μην τους δω να ζούνε χωριστά

Ο Μπόγκυ μένει
Πόσο τ’ αγαπώ αυτό το πλάνο
Κάτι του ψιθύρισε το πιάνο
Κι έπεσαν οι τίτλοι βιαστικά

Στίχοι:Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Κώστας Τσίρκας
Τραγούδι: Νατάσα Μποφίλιου

Από το CD Εκατό Μικρές Ανάσες