Sunday, March 29, 2009

Χρόνια Πολλά FFF10!

Το αγαπημένο μας Φεστιβάλ έρχεται στις 2 Απρίλη κι εμείς δεν κρατιόμαστε (πάλι) να το πάρουμε από πίσω. Δε θα το αφήσουμε ήσυχο, όχι, θα γίνουμε ορκισμένοι stalker του παντού, και στις προβολές, και στα ειδικά αφιερώματα και στα πάρτυ. Θέλουμε πάσει θυσία να ξανασμίξουμε με την Πολίνα, τη Σταματίνα, την Christine και το Nicolas, ε, και με όλους τους υπόλοιπους. Αρκεί να ομιλούν τη γαλλική, γιατί εμείς εκπτώσεις δεν κάνουμε.

Δέκατη επέτειος του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου φέτος, και ο πιο επίμονος και πολύχρωμος εκπρόσωπος της γαλλοφωνίας στην Αθήνα, αλλά και στη Θεσσαλονίκη, θα μπει όπου να 'ναι στην εφηβεία του. Δείχνει, μάλιστα, ήδη δείγματα εξαιρετικής ωριμότητας, αφού μας φέρνει την μοναδική, ανατρεπτική, ξεκαρδιστική συχνά και πληθωρική πάντα Josiane Balasko. Το Gazon Maudit το ξέρετε σίγουρα όλοι, υποθέτω ότι είναι καλός λόγος για να θέλετε να γνωρίσετε και τις υπόλοιπες εκφάνσεις της, ως ηθοποιού, σκηνοθέτη και σεναριογράφου.

Χαριτωμένη ιδέα και οι Πέντε Ταινίες που Πρέπει να Δείτε πριν Πεθάνετε ή, ορθότερα, 5 Films a voir avant de mourir, όσο κι αν είμαστε κατά των αυθαίρετων λιστών εξουσίας. Πολύ καλές επιλογές, δε λέω --κι εμείς τρελαινόμαστε για τις αβανγκαρντιές του Alain Resnais -- αλλά είναι ολίγον βαρύγδουπες, και σίγουρα όχι αυτές που θα πρότειναν οι ίδιοι οι Γάλλοι, αν κάποιος ρωτούσε τη γνώμη τους, if that matters at all.

Για τα υπόλοιπα, όπως και τα νυχτερινά ξεφαντώματα και τους εκλεκτούς καλεσμένους, θα μάθετε σίγουρα από πολλές μεριές, αλλά δώστε βάση στην πιο επίσημη: IFA και ξερό ψωμί. Ρίξτε, πάντως, κι από 'κει μια ματιά, γιατί σκίζονται για γαλλόφωνη ενημέρωση, με συνεντεύξεις, προσκλήσεις και ένα σωρό μποναμάδες για σας τους φανατικούς.

Sunday, March 08, 2009

Gran Torino stands for a 1972 Ford

Και αυτή ήταν ίσως η πιο απίστευτη πληροφορία που έμαθα από την ταινία. Άραγε, όσοι ακούν τον τίτλο χωρίς να ξέρουν τίποτα παραπάνω για το στόρι, γνωρίζουν τι σημαίνει ή μπορούν καθόλου να υποθέσουν σε τι αναφέρεται; (Personally, νόμισα ότι πρόκειται για κάποια τοποθεσία).

Όπως και να 'χει ο Clint Eastwood δε μας απογοητεύει ποτέ. Κάνει ταινίες που τις βλέπεις και γλυκαίνεσαι, είτε απλώς τις σκηνοθετεί, είτε αποφασίζει να (once και ίσως never again) πρωταγωνιστήσει κι όλας. Ακόμη και πολλές δεκαετίες μακριά από τον κάφρο Dirty Harry του, εξακολουθεί να είναι κοτσονάτος, να είναι ακόμη dirty για τους ρόλους που το απαιτούν και να μαλακώνει, πάντως, εύκολα, πιο εύκολα από το αναμενόμενο τουλάχιστον, που δεν το κρατάει ούτε για λόγους αληθοφάνειας του σεναρίου, δηλαδή.

Η μόνη απορία που μου δημιουργήθηκε στιγμιαία κατά τη θέαση ήταν η επιλογή του ονόματος Kowalski για το χαρακτήρα του γερο-βετεράνου. Μπορώ να κάνω τις παρακάτω υποθέσεις: α) όλοι οι Πολωνοί, άρα και οι πολωνικής καταγωγής κύριοι ονομάζονται Kowalski β) ο Clint ή τελοσπάντων ο σεναριογράφος έχει κάποιο (κρυφό) ειδικό λόγο να θέλει να κάνει αναφορά στον βρωμο-πολωνέζο του Λεωφορείου ο Πόθος γ) η επιλογή του ονόματος Kowalski είναι εντελώς τυχαία και μόνο εγώ έχω τη μανία να ψάχνω ψύλλους στ' άχυρα.

Κατά τ' άλλα, η ταινία, εκτός από εξαιρετικά ευαίσθητη και με κορυφαία τελική σεκάνς θα αποτελέσει, πιθανόν, εφαλτήριο για την καριέρα του Thao και της Sue, κατά κόσμον Bee Vang και Ahney Her. Εχμ, καλά, ίσως μόνο της Sue, τώρα που το σκέφτομαι.

Α, και άντε, get off my lawn, τώρα.