48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης II

Ουκ εν τω πολλώ τω ευ

48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ι

Summer in Kusadasi ή το μάτι του σκηνοθέτη

Θα φτάσει η στιγμή που το μάτι του σκηνοθέτη θα πραγματώσει τη σύλληψή του. Αρκεί να βρεθεί αέρινη πρωταγωνίστρια, μοναδικό συνεργείο, ονειρική τοποθεσία και η moving image θα αφεθεί να διηγηθεί μια χαρωπή ιστορία.

Οσονούπω.


Till then...


η Ειρήνη ποζάρει --ακολουθώντας τις γλαφυρές και εύστοχες οδηγίες μου-- πλάι σε μια δύση σε παραλία του Kusadasi.

Fotos

Οι φωτογραφίες με κάνουν να ξεχνάω. Βλέπω και ξαναβλέπω τις στιγμές τις αξέχαστες. And nothing else matters. Αυτή είναι η αλήθεια, όλα τα άλλα ένας εφιάλτης που τον ξεχνάς αμέσως μ’ ένα φιλί. Όλα τ’ άλλα ψέματα, οφθαλμαπάτες. Μόνο χαρά και χαμόγελα, οι φωτογραφίες δε λένε τα δικά τους, λένε αυτά που θέλεις να σου πουν. Δε λένε αν μετά τα χαμόγελα σκοτείνιασαν, δε λένε αν μετά τα μάτια δάκρυσαν, και καλά κάνουν. Κι εγώ δε θυμάμαι, ξεχνάω, δε θέλω τίποτα να θυμάμαι που θα με κάνει να βουρκώσω. Γιατί εγώ ξέρω τι θέλω, ξέρω τι θέλω να θυμάμαι, ξέρω ποιον θέλω να βλέπω άγγελο και ποιον διάβολο. Ο πόλεμος των κόσμων θα σταματήσει αν σκοτώσω τη μνήμη. Τα πειστήρια, αυτές οι χαμογελαστές φωτογραφίες πάντα θα μου λένε ότι ποτέ δεν άρχισε κανένας πόλεμος. Ειρηνικές μέρες στην κρύα Αθήνα. La vie en rose…